Schizofrenia
Objawy schizofrenii: niespójność w sferze myślenia, emocji, czynności poznawczych i aktywności (m.in. zaburzenia toku myślenia, przeskakiwanie z tematu na temat); autyzm (życie światem własnych przeżyć); niedostosowanie i zaburzenia kontaktu z ludźmi; objawy twórcze (omamy, urojenia); zaburzenia funkcjonowania społecznego, np. nieradzenie sobie w pracy; dziwaczność zachowania, np. chory przestaje o siebie dbać, jest nienaturalnie podniecony, niestosownie ubrany, przybiera dziwne pozycje; utrata sensu życia, chęci do działania
Przyczyny schizofrenii: Nie są znane. Jako najbardziej rozpowszechnione uważa się zmiany biologiczne, np. wyjątkową podatność mózgu przyszłego chorego na stresy i urazy psychiczne. Naukowcy wskazują też na powikłania w okresie życia płodowego oraz okołoporodowe. Ważne są też czynniki dziedziczne - to jedna z nielicznych chorób psychicznych, w której udowodniono wpływ genów.
Ryzyko zachorowania: wzrasta, jeśli choroba występuje u kogoś z najbliższej rodziny.
Diagnostyka: Wywiad psychiatryczny; ocena aktualnego stanu zdrowia; występowanie w ciągu miesiąca charakterystycznych objawów, stwierdzenie w okresie poprzedzającym pojawienie się choroby (6 miesięcy przed wystąpieniem objawów) pogorszenia funkcjonowania społecznego, np. narastające ciągle trudności w pracy.
Leczenie schizofrenii: Leki neuroleptyczne klasyczne (np. chlorpromazyna, haloperidol, flufenazyna, perfenazyna, klopen- tyksol, perazyna itp.); leki neuroleptyczne atypowe (np. klozapina, olanzapina, sulpiryd, amisulpiryd, risperydon); rehabilitacja i terapia środowiskowa.
Powikłania: Upośledzenie funkcjonowania zawodowego i społecznego. Ryzyko popełnienia samobójstwa.
